LAKTAŠI, 11.februara – Tačno 27 godina je prošlo od kako nas je napustila srpska pjesnikinja, Desanka Maksimović, autorka brojnih pjesama, među kojima je možda najdramatičnija “Krvava bajka”.

dm

Desanka Maksimović je rođena 16. maja 1898. godine u selu Rabrovica kod Valjeva. Njen otac je radio u školi kao nastavnik, a ubrzo po njenom rođenju je dobio premještaj, pa se tako cijela porodica preselila u Brankovinu, u kojoj je provela djetinjstvo. Završila je gimnaziju u Valjevu, a Filozofski fakultet u Beogradu. Desanka Maksimović je rano počela da piše, a svojim drugarima u srednjoj školi je često čitala ono što je pisala. Oni su se oduševljavali i ohrabrivali je da nastavi sa pisenjem, a glavni motivi njenih pjesama su ljubav i patriotizam.

U 35. godini, tačnije u avgustu 1933, udala se za glumca i pjesnika, Sergeja Slastikova. Imali su skladan život, iako nisu imali djece. Ipak, mnogi su smatrali da je sav njen porod bio književni.

Desanka Maksimović je u nekoliko škola radila kao profesor srpskog jezika od 1923. do 1953. godine. Prvo je radila kao profesor u obrenovačkoj gimnaziji, zatim u Trećoj ženskoj gimnaziji u Beogradu, nakon čega je premještena u učiteljsku školu u Dubrovniku, gdje je provela godinu dana, piše portal Edukacija. Poslije toga je radila u Prvoj ženskoj gimnaziji u Beogradu. Jedna od njenih najboljih učenica bila je Mira Alečković, koja je takođe postala pjesnik, ali i Desankina prisna prijateljica.

 

Čuvena srpska književnica osvojila brojne nagrade, među kojima su Vukova nagrada, Njegoševa nagrada i nagrada AVNOJ (nagrada Antifašističkog vijeća narodnog oslobođenja Jugoslavije). Izabrana je za počasnog građanina Valjeva.

 

U Valjevu je, još za njenog života, podignuta njena statua, iako se pjesnikinja tome protivila, a kada su je pitali kako se osjeća kada vidi svoj spomenik, rekla je: “Skamenila sam se”.

Zbog svoje besmrtne poezije, Desanka Maksimović je 17. decembra 1959. godine postala vanredni član Srpske akademije nauka i umjetnosti, a 16. decembra 1965. godine i redovan član.

Umrla je 11. februara 1993. godine u Beogradu, a sahranjena je u Brankovini.

Nakon njene smrti, osnovana je fondacija “Desanka Maksimović” koja dodjeljuje nagradu za književnost pod nazivom “Desanka Maksimović”.

(b92)